Kolejne miały miejsce w 1924 i 1925, kiedy funkcjonowało kolejno siedem rządów.
28 maja 1926 roku do ofensywy przeszli połączeni sojuszem katolicy, konserwatyści i umiarkowani monarchiści, którzy przeprowadzili udany zamach stanu z gen. Carmoną na czele. Rozwiązano parlament. Przeciwnicy Carmony wszczęli przeciw niemu rewoltę, którą stłumiono ostatecznie dopiero w 1928. Zamach stanu z 1926 roku nazywa się „zamachem 26 maja” lub „narodową rewolucją” (Revolução Nacional). Po przewrocie, w roku 1926, przywódcami Portugalii zostawali wojskowi – José Mendes Cabeçadas i Manuel de Oliveira Gomes da Costa. Carmona, razem z da Costą, odsunął wpierw od rządów Cabeçadasa, następnie na drodze zbrojnego zamachu stanu 9 czerwca 1926 obalił rządy da Costy, którego zesłał na wygnanie na Azory, mianując jednocześnie marszałkiem Portugalii. Po pełnych zamętu rządach Cabeçadasa Carmona ustabilizował w Portugalii system polityczny zwany Narodową Dyktaturą (Ditadura Nacional).