Żoną Takelota II została wnuczka Osorkona II – Karoma III. Ze związku tego narodził się młodszy syn Szeszonk, późniejszy Szeszonk III oraz starszy Osorkon, który w jedenastym roku panowania ojca został mianowany wielkim kapłanem Amona w Tebach. To właśnie dzięki inskrypcjom, jakie pozostawił w Karnaku wiemy, że około piętnastego roku panowania Takelota II wybuchła w Górnym Egipcie rebelia, która przerodziła się w wojnę domową. Rebelia ta wymierzona była przeciw jego kapłańskiej władzy i jego zwolennikom. Z obawy o własne życie arcykapłan Osorkon schronił się w Górnej Nubii. W czasie jego nieobecności funkcję wielkiego kapłana Amona sprawował Harsiese II. Po upływie około dziesięciu lat Osorkon podjął próbę powrotu, ogłaszając amnestię, mającą ułatwić mu ponowne objęcie tronu pontyfikalnego w Tebach. Wkrótce bunt jednakże rozgorzał ponownie i arcykapłan musiał znów udać się na wygnanie. Powrócił w dwudziestym szóstym roku panowania Szeszonka III, kiedy to całkowicie stłumiono wszelkie oznaki buntu przeciw jego władzy. Po jego śmierci na tron pontyfikalny w Tebach wstąpił Harsiese II, który sprawował funkcję wielkiego kapłana Amona w czasie jego wygnania.