thumb|Borysławsko-Drohobyckie Zagłębie Naftowe Borysławsko-Drohobyckie Zagłębie Naftowe – największy rejon wydobycia ropy naftowej i ozokerytu na terenie Galicji, a później II Rzeczypospolitej.
Historia
Historia Zagłębia rozpoczyna się w 1896, kiedy to do głębokich złóż ropy dowiercił się i rozpoczął jej eksploatację na skalę przemysłową Władysław Długosz. Wcześniej (na pewno już od I połowie XVII wieku) eksploatowano tutaj płytkie złoża ropy oraz wydobywano wosk ziemnyInformacje z XVII wieku, spisane przez Erazma Syxta, Konrada Archiatra, Wojciecha Tylkowskiego i Jana Jonstona. W 1817 Josef Hecker rozpoczął wydobycie i destylację ropy naftowej ze studni czerpanych i dostarczył destylat do oświetlenia ulic Drohobycza, koszar wojskowych w Samborze i salin w Truskawcu.
Pod względem produkcji ropy Zagłębie na rynku światowym zdobyło okresowo czwarte miejsce po Stanach Zjednoczonych, Rosji i Rumunii. W ciągu jednak krótkiego czasu, wobec dowiercenia się wydajnych roponośnych pokładów w Wenezueli, Iranie i Iraku oraz wskutek polityki monopolistów, spadło jako producent na jedno z ostatnich miejsc.