relikwiarz został przekazany przez Władysława Łokietka opactwu na Łysej Górze.
W czerwonym drugim polu znajduje się biały orzeł, zwrócony w prawo – herb dawnej ziemi krakowskiej, ale również herb państwa polskiego i niektórych miast królewskich, w tym Sandomierza.
W polu trzecim i czwartym umieszczony jest herb dawnego województwa sandomierskiego, który oryginalnie przedstawiony był jako tarcza dwudzielna w słup. Obecnie w odpowiadającym jej trzecim polu (oryginalnie: prawym polu) znajduje się osiem czerwono-srebrnych pasów, a w błękitnym polu czwartym osiem złotych sześcioramiennych gwiazd w trzech rzędach. Herb ziemi sandomierskiej powstał prawdopodobnie w latach 1355–1370 i był wzorowany na herbie węgierskiej dynastii Andegawenów. W 1355 r. król Kazimierz Wielki podpisał w obecności m.in. dostojników ziemi sandomierskiej układ w sprawie sukcesji tronu w Polsce.
Liczba gwiazd w herbie była prawdopodobnie odbiciem liczby powiatów. Z opisu chorągwi z bitwy grunwaldzkiej Jana Długosza wynika, że początkowo gwiazd było siedem – tyle ile wówczas powiatów.