Obrządek pogrzebowy Na obszarze występowania kultury luboszyckiej dominuje obrządek ciałopalny, jamowy; groby jamowe stanowią 95% ogólnej ilości grobów. Jamy grobowe, nie różnią się kształtem a jedynie rozmiarem; są one z reguły kociołkowate, cylindryczne w górnej części i zaokrąglone przy dnie. Od początku popularny jest też zwyczaj rozpraszania szczątków. W pierwszej fazie kultury luboszyckiej pokrywano je nasypem kurhanu (jak np. w Horno). W fazie drugiej rozpowszechniają się płaskie cmentarzyska warstwowe, które w fazie trzeciej stanowią podstawowy rodzaj pochówku. W fazie czwartej obrządek pogrzebowy zbliża się do kultury przeworskiej. Typowe dla kultury luboszyckiej jest wyposażanie zmarłych w małe siekierki oprawione na krótkich trzonkach oraz w drewniane wiaderka z żelaznymi okuciami.
Zobacz też grupa gubińska
Bibliografia Wielka Historia Polski, tom I Najdawniejsze dzieje ziem polskich (do VII w.), Piotr Kaczanowski, Janusz Krzysztof Kozłowski, wyd. Fogra Kraków 1998 Encyklopedia historyczna świata tom I: Prehistoria, praca zbiorowe, opracowanie naukowe prof. Dr hab. Janusz K. Kozłowski, Agencja Publicystyczno-Wydawnicza Opres, Kraków 1999 G. Domański Kultura luboszycka między Łabą a Odrą w II-IV wieku., PAN IHKM 1979
Luboszycka Kategoria:Kultury archeologiczne Niemiec Kategoria:Kultury archeologiczne Polski