Nawiązując do rodzinnej tradycji politycznej, związał się z populistycznie nastawionymi teksańskimi demokratami Partii Demokratycznej. W 1932 roku został asystentem kongresmena , więc wyjechał do Waszyngtonu.
Kariera polityczna W 1935 roku rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie Georgetown. Angażował się wówczas w politykę Franklina Delano Roosevelta, popierał Nowy Ład i uchodził za jego protegowanego, który w 1935 mianował go dyrektorem Teksańskiej . W wyniku śmierci kongresmena Jamesa Paula Buchanana w 1937, zwolniło się miejsce w Izbie Reprezentantów. Johnson postanowił kandydować do izby niższej i zdobył mandat. Wkrótce po objęciu nowej funkcji został członkiem Komisji ds. Marynarki Wojennej, w której zabiegał o inwestycje w rodzinnym okręgu wyborczym. Uzyskał środki na elektryfikację obszarów wiejskich, a także udało mu się nakłonić US Navy do inwestycji wojskowych na terenie Teksasu, co stwarzało nowe miejsca pracy. W 1940 roku mocno poparł kandydaturę Roosevelta na trzecią kadencję prezydencką, sprzeciwiając się stanowisku wiceprezydenta Johna Garnera.