Oba modele miejskie były produkowane równolegle i zastąpione w 1967 roku modelem San H100.
Cechy użytkowe Pojawienie się silnika S472 o zwiększonej mocy w stosunku do bazowego S42 dało konstruktorom z Sanoka możliwość zastosowania tej udoskonalonej jednostki napędowej w autobusie San H25, który nie był konstrukcją nową, a stanowił rozwinięcie i unowocześnienie modelu H01. Niewystarczającą trwałość nadwozi poprzednika San H01B ograniczono licznymi wzmocnieniami konstrukcji. Zaowocowało to wzrostem masy własnej o 650 kg, co zniweczyło szanse na poprawę dynamiki jazdy, szczególnie w ruchu miejskim.
W założeniach konstrukcyjnych uwzględniono oszczędniejszy silnik wysokoprężny. Odmiana międzymiastowa otrzymała prototypowy silnik S53, który był konstrukcją niedopracowaną. Miał bardzo utrudnione rozruchy (świece żarowe umieszczone w kanale dolotowym nie spełniały swej roli), wcześnie wchodził w obszar dymienia, przez co jego właściwości eksploatacyjne były niezadowalające. Z tego też względu następca, San H100 był konstruowany do zastosowania w nim kolejnego silnika wysokoprężnego dość udanego S530 – jak w ciężarowym Star 28.