Maksymalny zasięg armaty wynosił niewiele ponad 2700 metrów, a zasięg praktyczny około 1400 metrów. Typ 92 wyposażony był w bardzo prosty układ celowniczy i haubice te były zazwyczaj używane do prowadzenia ognia bezpośredniego. Połączenie typowego dla haubic dużego maksymalnego podniesienia lufy (+50°) i używanie amunicji składanej pozwoliło na osiągnięcie bardzo małej odległości minimalnej, na którą można było strzelać z tej broni. Często była ona używana jako moździerz do strzelania na odległość około 100 metrów.
Armaty piechoty Typ 92 używane były często do prowadzenia ognia nękającego w nocy. Obsługujący każdą armatę dziesięcioosobowy oddział żołnierzy oddawał kilka strzałów w kierunku pozycji amerykańskich i szybko ręcznie przenosił armatę na nowe stanowisko w celu oddania następnych strzałów. W czasie wojny na Pacyfiku jedna armata tego typu potrafiła postawić na nogi i nie pozwalać zasnąć dużym zgrupowaniom wojsk amerykańskich. Ponieważ armata była zazwyczaj przenoszona ręcznie, obsługiwał ją oddział składający się z 10 żołnierzy.
Galeria
Przypisy
Linki zewnętrzne
Typ 92 Kategoria:Japońska broń artyleryjska II wojny światowej Kategoria:Broń kalibru 70 mm