Książka Stoddarda odnosiła się do rewolucji bolszewickiej w Rosji. Według autora bolszewicy byli „najbardziej zdegenerowaną” grupą, która zdobyła władzę. Według niego rewolucjoniści łączyli w sobie gorsze cechy rasowe charakterystyczne dla wszystkich Słowian z ideologią żerującą na najniższych instynktach, jak zazdrość wobec osób bardziej utalentowanych i zamożnych. Według Stoddarda znaczną część aparatu partii komunistycznej stanowili kryminaliści. Określenie „podczłowiek” amerykański rasista ukuł, aby podkreślić wszystkie negatywne cechy skupione jego zdaniem w przywódcach bolszewickiej rewolucji. Według Stoddarda wojna domowa w Rosji była początkiem zderzenia cywilizowanych narodów z „masami ze wschodu”. Aby biała rasa mogła wygrać tę konfrontację, jego zdaniem, powinna porzucić liberalne idee i zastosować zasady eugeniki.
Książka Stoddarda w roku 1925 została wydana pod niemieckim tytułem Der Kulturumsturz: Die Drohung des Untermenschen. Przedstawiciele rodzącego się ruchu narodowosocjalistycznego znali publikację Stoddarda.