Filip Alzacki (ur. 1143E. Brandenburg, Die Nachkommen Karls des Großen, Leipzig 1935, s. 45, podaje, że urodził się około 1136 roku., zm. 1 sierpnia 1191) – hrabia Flandrii, najstarszy syn hrabiego Thierryego Alzackiego i jego drugiej żony Sybilli, córki króla Jerozolimy i hrabiego Andegawenii, Fulka.
Życiorys Debiut Filipa jako władcy Flandrii miał miejsce w 1157 r., kiedy wystąpił jako regent hrabstwa podczas nieobecności hrabiego Thierry’ego, który był wówczas na wyprawie do Ziemi Świętej. Walczył wówczas z sukcesami z hrabią Holandii Florisem III i ograniczył plagę piractwa. Floris III został pojmany i uwięziony w Brugii. Pozostawał tam do 1167 r., kiedy odzyskał wolność za oddanie hrabiom Flandrii zwierzchności nad Zelandią. Filip uzyskał również terytoria Waaslandu i Quatre-Métiers.