Grodzisko w Żoruchowie (Atlas grodzisk. Żoruchowo) – wczesnośredniowieczne grodzisko wyżynne, zlokalizowane w odległości 1,65 km na zachód od wsi Żoruchowo, niedaleko wsi Łękwica, w powiecie słupskim. Powstanie grodziska datowane jest na epokę brązu i wiązane z kulturą łużycką. Na mocy decyzji Nr KL.IV-670/12/71 z dnia 24.05.1971 obiekt wpisano do rejestru zabytków archeologicznych woj. pomorskiego (poz. A-a-53/239/K) i objęto strefą pełnej ochrony archeologiczno-konserwatorskiejStudium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Główczyce, strona 85.
Grodzisko posiada kształt nieregularnego trójkąta. Powstało na wysokiej skarpie, w miejscu gdzie łączyły się dwa potoki, co ułatwiało obronę grodu. Od strony wschodniej znajduje się niewysoki wał o stromych zboczach, odcinający dostęp do majdanu grodziska. Do podnóża wewnętrznego i zewnętrznego zbocza wału przylegają obecnie dwie suche fosy, przy czym fosa wewnętrzna zamknięta jest od północy i południa, zewnętrzna zaś tylko od południa, nie łącząc się ze stokami wzniesienia. Skraj majdanu otoczony jest niewielką fałdą ziemną. Do fosy wewnętrznej, od strony majdanu, przylega dość szeroki nasyp ziemny.