Księga Ezechiela powstała już po przesiedleniu. Została napisana w języku hebrajskim, głównie prozą. Odróżnia ją od innych ksiąg prorockich Starego Testamentu logiczny i chronologiczny układ treści.
Mimo iż prorok nie mógł służyć w świątyni z powodu niewoli, Księga Ezechiela ma bardzo kapłański charakter – znajdują się w niej liczne widzenia i proroctwa związane z samą świątynią. Prorok piętnuje w księdze niewierność Izraela i zapowiada karę za jego grzechy. Jednocześnie księga zawiera treści mesjańskie i zapowiedź nowego przymierza.
Księga Ezechiela jest zaliczana do kanonu Biblii przez wyznawców judaizmu i chrześcijaństwa.
Ezechiel w chrześcijaństwie Izydor z Sewilli w pracy zatytułowanej „De ortu et obitu patrum” pisze o męczeńskiej śmierci Ezechiela. W tradycji chrześcijańskiej uchodzi za trzeciego z wielkich proroków. W Kościele Grecji wspomnienie liturgiczne przypadało w różnych okresach na 20, 21 lub 23 lipca, w Kościele łacińskim niegdyś 10 kwietnia, obecnie 23 lipca, za czym wierni modlą się do Boga za jego wstawiennictwem.
Ezechiel w Koranie