Członek Rady Rzeczypospolitej Polskiej z desygnacji Stronnictwa Pracy.

W konflikcie politycznym, który nastąpił w 1954 pomiędzy Augustem Zaleskim, kończącym swą kadencję prezydencką, a Egzekutywą Zjednoczenia Narodowego opowiedział się po stronie prezydenta.

Pełniąc funkcję ministra zgłosił się w lipcu 1952 do ataszatu wojskowego przy ambasadzie PRL w Londynie, dobrowolnie oferując komunistom swe usługi. Używając początkowo fikcyjnego nazwiska przedstawił swoje możliwości dotarcia do najważniejszych informacji z życia struktur politycznych uchodźstwa. Był najważniejszym informatorem bezpieki w strukturach emigracji londyńskiej, agentem Departamentu I Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego o kryptonimie Ważny, przekazując bezpiece dokumenty władz RP, za co pobierał wynagrodzenie. Informował o działalności Rządu RP i Rady Narodowej, o akcji zjednoczeniowej emigracji i reperkusjach afery BerguSławomir Cenckiewicz, Afera Bergu, „Wprost” z 8 lutego 2004 r., związanej z ujawnieniem przez Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego, że niektóre działania emigracyjnych partii były finansowane przez CIA. Bezpieka finansowała jego podróże do ośrodków emigracyjnych w Belgii i FrancjiSławomir Cenckiewicz,Udział aparatu bezpieczeństwa PRL w drugiej kampanii reemigracyjnej (1955-1957), w: Śladami bezpieki i partii, Łomianki 2009, s.