Architektura Nakryty dwuspadowym dachem pokrytym dachówką budynek liczy trzy kondygnacje nadziemne i jest wysoko podpiwniczony. Budulcem była cegła. Parter elewacji jest zdobiony boniowaniem i ozdobnym gzymsem. Secesyjne motywy dekoracyjne pochodzą z przebudowy z 1910 roku. Należą do nich zdobienia między oknami oraz fryz z wici roślinnych i secesyjnych masek.
Do wejścia prowadzą granitowe schody z kamiennymi balustradami, zakończone szerokim tarasem. Pierwotny układ pomieszczeń z sienią i klatką schodową pośrodku został zachowany, podobnie jak drzwi wejściowe, schody oraz częściowo boazeria i drzwi wewnętrzne.
Przypisy
Bibliografia plan miasta z 1809 roku z projektowaną regulacją infrastruktury miejskiej po pożarze. Reprodukcja w zbiorach Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Poznaniu. Ibidem, rkp 1519, k.19 z 1729 r. i 1730 r. (kontrakt przyjęcia mistrza do miasta) Protokularz Bractwa Strzeleckiego z 1677 r. (Biblioteka Ossolińskich) Statut cechu młynarzy z 1761 r.
Grodzisk Wielkopolski Kategoria:Zabytkowe budynki w Grodzisku Wielkopolskim Kategoria:Budynki niemieszkalne w Grodzisku Wielkopolskim Kategoria:Budynki w Polsce oddane do użytku w 1830