W roku 1938 został wyznaczony przez prezydenta Jozefa Tiso na podsekretarza stanu ds. ludności niemieckiej na Słowacji. Od roku 1940 został również przywódcą mniejszości niemieckiej na Słowacji.
1 września 1943 na rozkaz Himmlera organizował rekrutację Niemców ze Słowacji do wojska poprzez tzw. Freiwillige Schutzstaffel. W okresie przewrotu wojskowego na Słowacji w roku 1944 utworzył korpus Domobrany (Heimatschutz) zwalczający przeciwników prezydenta Tiso. Przed wkroczeniem do Słowacji Armii Czerwonej zbiegł do Austrii pod przybranym nazwiskiem jako Franz Dibak, a następnie przedostał się do Niemiec. W roku 1947 został zaocznie skazany na karę śmierci przed nowe władze czechosłowackie.
Od roku 1952 był jednym z przewodniczących Ziomkostwa Sudeckoniemieckiego (Sudetendeutsche Landsmannschaft (SL)).