Około 1639 Danckers de Rij namalował konne portrety Władysława IV i Cecylii Renaty, zaś po 1649 jeszcze konny portret Jana Kazimierza do pokoju Audiencyjnego Zamku Królewskiego w Warszawie.
Był także autorem 22 ośmiokątnych portretów na blasze wyobrażających przodków i koligatów Władysława IV z rodziny Wazów, Jagiellonów i Habsburgów, określanych w dawnych inwentarzach jako „Jagiellońska familia”. Portrety te dekorowały Pokój Marmurowy Zamku Królewskiego. Z serii tej ocalało pięć portretów – trzy w Nieborowie, jeden w Moskwie i jeden w Wilnie.
Danckers przybył do Polski jako ukształtowany już artysta i wywarł ogromny wpływ na rodzime malarstwo portretowe. Większość jego obrazów nie zachowała się i znana jest tylko ze sztychów Jeremiasza Falcka i Wilhelma Hondiusa. Rozproszone prace znajdują się w kolekcjach europejskich – m.in. muzeach Brukseli, Amsterdamu, Brunszwiku, w szwedzkim Gripsholmie i duńskim Frederiksborgu, a także w Muzeum Narodowym w Gdańsku (Portret młodego mężczyzny z panoramą Gdańska w tle, Portret mężczyzny oraz Portret kobiety - wszystkie z ok. 1640). Jeden z najsłynniejszych portretów - wizerunek królowej Cecylii Renaty, znany do niedawna tylko ze sztychu, znaleziono w Moskwie, dokąd trafił ze zbiorów Uniwersytetu WileńskiegoRenata Wierzchołowska: Cenne obrazy w zbiorach Muzeum Narodowego.