Rozwinął się wówczas jako ośrodek rzemieślniczo-handlowy, choć część mieszkańców zajmowała się przemytem. 1870 – 1919 – pozbawiony praw miejskich 1939 – 1945 – włączony do Niemiec jako Dobrin an der Drewenz, a 50% ludności, w większości Żydzi, zostaje wymordowana przez Niemców 1941 – utrata samodzielności w czasie okupacji przez połączenie z Golubiem i utworzenie miasta Golub-Dobrzyń. Jako niesamodzielne miasto występuje w wykazch z 1948 roku 1951 – formalne połączenie z Golubiem i utworzenie miasta Golub-Dobrzyń. Przed samym połączeniem Dobrzyń został przeniesiony z powiatu rypińskiego do powiatu wąbrzeskiego (gdzie znajdował się Golub) w woj. bydgoskim, i już w powiecie wąbrzeskim utworzono miasto Golub-Dobrzyń
Zabytki Kościół parafialny św. Katarzyny Aleksandryjskiej z 1823–1827 w stylu klasycystycznym. Wewnątrz wyposażenie pochodzące częściowo ze zburzonego kościoła św. Mikołaja w Toruniu. Plac Tysiąclecia 14, nr rej.: A/494 z 31.08.1927 i z 23.01.1996 zabudowa mieszkalna sprzed 1939 roku.
Zobacz też Golub-Dobrzyń Golub powiat golubsko-dobrzyński