30 kwietnia 1986 mianowany dowódcą 40 Gwardyjskiej Armii w Turkiestańskim Okręgu Wojskowym. Wojska 40 Armii stanowiły główną część Ograniczonego Kontyngentu Wojsk Radzieckich w Afganistanie w czasie radzieckiej interwencji w Afganistanie. Jako dowódca armii był dowódcą całości wojsk radzieckich w Afganistanie i specjalnym pełnomocnikiem Rady Ministrów ZSRR w Kabulu. Planował i prowadził operacje. W okresie częściowego wycofywania wojsk radzieckich z Afganistanu wprowadził nowe zasady działań operacyjno-taktycznych, przechodząc od nieprzerwanych walk na całym terytorium kraju do kolejnych, dobrze przygotowanych operacji, na punkty oporu mudżahedinów. Takie działania doprowadziły w ciągu kilku miesięcy do zadania dużych strat przeciwnikowi i osłabienia działań bojowych ruchu partyzanckiego (mówiono, że umiał walczyć „małą ilością rozlanej krwi”). Po roku dowodzenia 40 Armią ilość strat bezpowrotnych zmniejszyła się dwukrotnie. Armią dowodził do 1 czerwca 1987.

Po przekazaniu obowiązków w Afganistanie objął dowództwo 7 Gwardyjskiej Armii Pancernej w Białoruskim Okręgu Wojskowym w Borysowie. Od maja 1988 szef sztabu Kijowskiego Okręgu Wojskowego.