również tym razem zszedł z kortu pokonany przez Hawkesa. Tym samym bilans jego występów w Pucharze Davisa zamknął się dwoma zwycięstwami i trzema porażkami, wszystkie mecze rozegrał jako singlista.
Fukuda zaliczył również start olimpijski – na igrzyskach w Paryżu w 1924, po których tenis na kilkadziesiąt lat wypadł z rodziny sportów olimpijskich. Fukudzie nie udało się powtórzyć sukcesów rodaków z poprzednich igrzysk (Ichiya Kumagae zdobył srebrny medal w grze pojedynczej oraz w grze podwójnej w parze z Sei'ichirō Kashio), ale zdołał osiągnąć IV rundę (1/8 finału) w singlu; po wolnym losie w I rundzie pokonał Brytyjczyka Patricka Wheatleya 6:2, 6:4, 6:3, a następnie zwyciężył znanego Holendra Hendrika Timmera 8:6, 6:4, 5:7, 6:4. W IV rundzie Japończyka wyeliminował późniejszy wicemistrz olimpijski Henri Cochet (2:6, 1:6, 3:6). W grze podwójnej Fukudzie partnerował A. Honda, japońska para pokonała w I rundzie Holendrów Timmera i Christiana Van Lennepa (6:4, 1:6, 6:3, 1:6, 6:2), aby odpaść z Hiszpanami Eduardo Flaquerem i Raimundo Saprisą (2:6, 3:6, 3:6).