W 1714 roku Maciej Wierusz Kowalski, dziedzic na jednej części Żytniowa, wraz z dziekanem krzepickim, proboszczem parafii Żytniów Szymonem SędkowskimWalacik Bronisław, Pucka Grzegorz: „200 lat drewnianego kościoła św. Marcina w Żytniowie”, Rudniki 2017, s. 18, Gminna Biblioteka Publiczna w Rudnikach., na miejscu upadającego od starości kościoła, postawili nowy drewniany kościół, który w 1717 roku został konsekrowany przez biskupa pomocniczego kujawskiego Wojciecha Bardzińskiego. Drewniany kościół funkcjonował do 1803 roku, kiedy na skutek wielkiego pożaru we wsi spłonął wraz z plebanią. Przez następnych kilkanaście lat parafia funkcjonowała bez własnego kościoła. W 1804 rokuWalacik Bronisław, Pucka Grzegorz: „200 lat drewnianego kościoła św. Marcina w Żytniowie”, Rudniki 2017 s. 23, Gminna Biblioteka Publiczna w Rudnikach. Aniela z Jastrzębowskich Trzcińska, dziedziczka dóbr Trzcinica w powiecie ostrzeszowskim, podarowała parafii stary drewniany kościół, który nie był już wykorzystywany, bowiem został zastąpiony przez nowy kościół murowany. Drewnianą świątynię rozebrano, przewieziono do Żytniowa, a następnie została ona złożona przez cieślę Józefa Ośródkę.W 1817 roku zakończono budowę kościoła w ŻytniowieWalacik Bronisław, Pucka Grzegorz: „200 lat drewnianego kościoła św. Marcina w Żytniowie”, Rudniki 2017 s.