Grupa Szybka Kalinčak (słow. Rýchla Skupina „Kalinčak”) – jednostka wojskowa armii słowackiej, walcząca po stronie wojsk III Rzeszy podczas agresji na Polskę i ataku na ZSRR.
Historia Jednostka została sformowana 5 września 1939 roku w miejscowości Vranov nad Topľou jako szwadron kawalerii zmotoryzowanej pod kryptonimem Kalinčak, pierwszym dowódcą został ppłk Ján Imro (od 5 września 1939 do 8 lipca 1941 roku). W skład tej grupy wchodziły: I dywizjon kawalerii, II dywizjon kolarzy oraz III dywizjon zmotoryzowany. Jednostka była wyposażona w 13 czołgów typ LT-35, 6 wozów pancernych typ OA.wz. 30 oraz 6 armat przeciwpancernych kal. 37 mm wz. 37. 7 września w miejscowości Brekov została uzupełniona o pluton 6 czołgów.
W okresie agresji na Polskę jednostka ta współdziałała z 2 Dywizją Piechoty (krypt. „Škultéty”) dowodzoną przez gen. II klasy Alexandra Čunderlíka w rejonie Poprad – Brezno oraz Stropkov – Svidník jako osłona prawego skrzydła niemieckiego XVIII Korpusu Armijnego. 16 września zabezpieczała tyły frontu między miastami Sanok i Dukla„3. Dywizja Piechoty („Rázus”) 10 września 1939 przekroczyła granicę i maszerowała jedną kolumną na Bukowsko, a drugą na Baligród. Do 11 września osiągnęła rejon Bukowska, Sanoka, Leska. [w:] Przegląd Historyczno-Wojskowy nr 3. 2004. str. 130. op. cit. W. Steblik.