1 września tego roku wcielono go do armii austriackiej, gdzie otrzymał przydział do 57 pułku piechoty, wraz z którym walczył na froncie włoskim. Za postawę wykazaną w walce, 17 maja 1922 roku został odznaczony orderem wojskowym „Virtuti Militari” V klasy.
13 listopada 1918 roku został przyjęty do Wojska Polskiego. Przydzielono go do 5 pułku piechoty Legionów, gdzie dowodził kompanią, a następnie III batalionem. W trakcie wojny polsko-ukraińskiej walczył w obronie Lwowa, a następnie w wojnie z bolszewikami na froncie litewsko-białoruskim. 3 maj 1919 roku został ranny pod Wilnem. W tym też roku wyjechał do Francji, gdzie od 10 listopada studiował w Specjalnej Szkole Wojskowej w Saint-Cyr. Do Polski wrócił 1 sierpnia 1920 roku i został dowódcą batalionu w 13 pułku piechoty, a następnie od 30 sierpnia do 27 września tego roku dowodził batalionem w 36 pułku piechoty Legii Akademickiej.