Jego przeciwnicy uznawali go więc za nieprawego prezydenta.
Jego prezydentura, trwająca trzy lata (1891–1894), czyli całą kadencję poza dziesięcioma miesiącami, przypadała na trudne czasy, kiedy młody ustrój republikański był nieutrwalony, a pierwsi jego przedstawiciele, jak Fonseca, skompromitowani.
Nazywany „żelaznym marszałkiem” Peixoto musiał zmierzyć się z buntem floty przeciwko niemu (1893–1894), oraz spiskami wojskowymi w stanach Rio Grande do Sul i Santa Catarina. Ponadto rozpoczął proces centralizacji. Wzrosło też poczucie przynależności państwowej i społecznej.
Mimo swej niepopularności ocenia się go jako zasłużonego dla Brazylii prezydenta, który skonsolidował młodą i targaną kryzysami republikę.
Kategoria:Brazylijscy wolnomularze Kategoria:Prezydenci Brazylii Kategoria:Wiceprezydenci Brazylii Kategoria:Urodzeni w 1839 Kategoria:Zmarli w 1895