Bywa odnoszony do: prawnej możliwości dokonania określonej czynności wywołującej skutki prawne; zakresu spraw, w których określony organ może podejmować prawnie doniosłe działania; zespołu upoważnień przypisanych danemu organowi; prawnej zdolności do dokonania określonego rodzaju czynności; w języku prawa administracyjnego – niekiedy łącznie do upoważnienia organu i ciążącego na nim obowiązku działania.
Zygmunt Ziembiński zwracał uwagę, że utożsamianie kompetencji z „uprawnieniem” albo „zbiorem uprawnień” zaciera różnice między odmiennymi sytuacjami prawnymi. W późniejszych analizach wskazywał również na potrzebę uporządkowania aparatury obejmującej takie terminy, jak „kompetencja”, „uprawnienie”, „właściwość”, „możność”, „wolność” i „zdolność prawna”.
Kompetencja jako sytuacja prawna
W jednym z wpływowych ujęć analitycznych kompetencja jest sytuacją prawną podmiotu kompetencji, który może dokonać określonej czynności konwencjonalnej w taki sposób, że system prawny wiąże z jej należytym dokonaniem określony skutek normatywny.
Skutek ten może polegać m.in.