Działalność naukowa Po ukończeniu studiów przez rok był asystentem Andrzeja Hulanickiego w Instytucie Matematycznym Uniwersytetu Wrocławskiego. Zdecydował się jednak na karierę naukową w dziedzinie fizyki i przeniósł się do Warszawy. Pracę doktorską z fizyki teoretycznej obronił na Uniwersytecie Warszawskim w 1974. Jego promotorem był Andrzej Trautman. Pracował przez wiele lat w Centrum Astronomicznym Mikołaja Kopernika PAN w Warszawie, rok na kalifornijskim Uniwersytecie Stanforda i dwa lata na Uniwersytecie Teksańskim w Austin. Od 1981, przez wiele lat, prowadził badania i wykładał w zespole kierowanym przez brytyjskiego kosmologa Dennisa Sciamę: najpierw na Uniwersytecie Oksfordzkim w Anglii, a później we włoskiej (SISSA) w Trieście.
W latach 1990–1994 profesor w Nordic Institute for Theoretical Physics (Nordita) w Kopenhadze. Od 1993 pracuje na Uniwersytecie w Göteborgu i Uniwersytecie Technicznym Chalmersa (w tym samym mieście), gdzie kieruje katedrą astrofizyki.
W 2004 prezydent RP nadał mu tytuł profesora. Jako profesor wizytujący od kilkunastu lat pracuje w Centrum Astronomicznym im. Mikołaja Kopernika PAN w Warszawie. Należy do kilku stowarzyszeń międzynarodowych (m.in.