650 km (w najszerszej części).
W obiegu międzynarodowym nazwa „Papua Zachodnia” często określa całą zachodnią część wyspy (może także obejmować pobliskie wyspy), jest to też nazwa preferowana przez zwolenników niepodległości tego regionu.
Wyspa ma ok. 9,77 mln mieszkańców (zachodnia część z pobliskimi wyspami 3 593 803 , Papua-Nowa Gwinea z wyłączeniem wysp 6 178 781 ), z czego większość stanowią Papuasi. Jest najbardziej zróżnicowanym językowo zakątkiem świata. Główne języki kontaktowe to malajski, tok pisin i hiri motu. Oprócz tego w użyciu są języki indonezyjski i angielski.
Historia Ludzie pojawili się na wyspie ok. 50 tys. lat p.n.e.
Zachodnia część wyspy W średniowieczu zachodnie wybrzeża wyspy miały kontakt z ówczesnymi królestwami znajdującymi się na terenach dzisiejszej Indonezji, m.in. z KediriTung-ki – Irian (Nowa Gwinea), Huang-ma-chu – Irian Barat-daya (Papua Zachodnia), Kulun – Gurun, Gorong, [na/przy] Irian Jaya (Irian Zachodni). (1042–1222) oraz Majapahit (1293 – XVI w.).
W 1309 założono (Papua Zachodnia, obecnie powiat ).