Pleurocystydy i cheilocystydy liczne, wrzecionowatego kształtu, o rozmiarach 50–75 × 5–7 μm. Gatunki podobne Znacznie różni się barwą od innych mleczajów i na ogół jest łatwo rozpoznawalny. Nieco podobny jest mleczaj śluzowaty (Lactarius blennius), ale jest mniejszy, ma dzwonkowaty kapelusz pokryty pasiastymi plamami, nie ma tak ciemnych odcieni i występuje pod bukami.
Występowanie i siedlisko Występuje w Ameryce Północnej i Europie. W Azji podano jego występowanie tylko w Japonii. W Polsce gatunek pospolity.
Naziemny grzyb mykoryzowy. Rośnie w lasach liściastych, iglastych i mieszanych, pod brzozami lub świerkami, na kwaśnych glebach, od lipca do listopada.
Znaczenie Na zachodzie Europy uważa się go za grzyba niejadalnego ze względu na piekący smak. W krajach wschodnioeuropejskich oraz m.in. na Syberii grzyb ten jest niezwykle popularny. Po dłuższym wymoczeniu (i wylaniu wody) poddaje się go zasoleniu bądź marynowaniu, dzięki czemu nadaje się do spożycia. Po takim przygotowaniu nabiera ciemnowiśniowego lub bordowego koloru.
Przypisy
Kategoria:Gołąbkowate Kategoria:Mykobiota Polski