Michał Wilniewczyc (ur. 7 stycznia 1912 w Dąbrowicy położonej 10 km na północ od Nowogródka (diecezja pińska, Polesie na Kresach), zm. 10 maja 1997 w Drohiczynie) – ksiądz katolicki, kapelan, działacz polonijny w Nowej Zelandii.
Życiorys Rodzicami jego byli: ojciec – Wincenty Kuniewicz-Wilniewczyc herbu Belina – matka Aniela z d. Bohdanowicz. Do 1922 uczęszczał do miejscowej szkoły powszechnej w Dąbrowicy, a od jesieni 1922 do Szkoły Powszechnej im. G. Piramowicza w Nowogródku. W roku 1926 wstąpił do Mniejszego Seminarium Duchownego w Nowogródku. W 1931 uzyskał świadectwo dojrzałości. Od 1931 rozpoczął naukę w Wyższym Seminarium Duchownym w Pińsku. Święcenia kapłańskie otrzymał 27 grudnia 1933. 27 marca 1937 otrzymał nominację na wikariusza do parafii Łubin, dek. Bielskiego. 17 września 1939, kiedy wojska sowieckie przekroczyły granicę polską, otrzymał nominację na wikariusza we Wsielubiu.