Akt II mały|Pierre Jélyotte jako Platea. Charles-Antoine Coypel. ok. 1740. Luwr. Paryż Podczas gdy Junona przygotowuje zemstę, Jowisz zjeżdża na swym rydwanie prosto w bagno. Platea zbliża się drżeniem do powozu, aby gdy opary się uniosą zobaczyć osła. Nie zrażona grucha do niego czarownie, na co czworonóg zmienia się w pięknego puszczyka i odlatuje. Platea wybucha płaczem, sądząc że wszystko stracone. Myli się jednak. Zeus przekonawszy się, że kształty i seledynowa cera jego wybranki wykluczają wszelkie podejrzenia, powraca w swej prawdziwej postaci. Platea aż przysiada z wrażenia, Jowisz natomiast organizuje dla niej wyszukane widowisko, którego reżyserem czyni Momusa. Jego zespół nie szczędzi żabie komplementów, gdy pojawia się nowa postać – Szaleństwo. Zabrawszy lirę Apollinowi intonuje ona arię o jego romansie z Dafne, po czym ogłasza koronację nowej Junony. Platea popada w ekstazę.