Jesienią 1958 roku firma producencka Wangera nawiązała z Twentieth Century Fox współpracę koprodukcyjną, przedstawiając wytwórni cztery projekty: Kleopatrę oraz ekranizacje Lawrence’a Durrella, i Upadku Alberta Camusa. Fox wybrał pierwsze trzy i zdecydował, żeby w pierwszej kolejności Kleopatrę. 15 września Wanger nabył prawa do zekranizowania The Life and Times of Cleopatra , a 30 września po raz pierwszy spotkał się z Skourasem. Ten poprosił swoją sekretarkę o znalezienia scenariusza Kleopatry z 1917 roku i nalegał, żeby Wanger „trochę go przepisał”, co jego zdaniem miało w zupełności wystarczyć do stworzenia dochodowego filmu. Jako że Kleopatra z Barą była filmem niemym, to jego scenariusz składał się w większości wyłącznie ze wskazówek technicznych dotyczących ustawienia kamery.
W grudniu 1958 roku do napisania wstępnej wersji scenariusza zatrudniono scenarzystkę i byłą aktorkę Ludi Claire. W tym samym miesiącu w projekt zaangażowano również scenografa Johna DeCuira, mającego opracować koncept graficzny ilustrujący wizualną skalę przedsięwzięcia. W marcu 1959 roku napisanie kolejnego szkicu scenariusza powierzono brytyjskiemu pisarzowi i scenarzyście Nigelowi Balchinowi.