Mury otaczały miasto na planie zbliżonym do wydłużonego czworoboku z łagodnym łukiem po stronie północno-zachodniej. Od południa miasto ochraniała dodatkowo rzeka Baczyna (zwana także Kalną Strugą / niem. Kalte Bach), która współcześnie dotyka tylko południowo-wschodniej części Starego Miasta.
Technika budowy i wymiary muru mały|Plan miasta Lubina z połowy XIX wieku. Mury zbudowano z kamienia polnego (znaleziskowego / narzutowego), układanego w równe warstwy w części przyziemnej, z niewielkim tylko dodatkiem kamienia łamanego. Cegły gotyckiej (palcówki), w układzie jednowozówkowym (o wymiarach 28 x 13 x 9 cm) użyto w wyższych partiach muru. Wszystko powiązano wapienną zaprawą.
Pierwotna wysokość murów wynosiła od 4 do 5 metrów, a grubość od 1,5 metra w partii szczytowej do ponad 2 metrów w partii przyziemnej. Szerokość muru ulegała lokalnym wahaniom ze względu na postępujące w kolejnych stuleciach niszczenie jego zewnętrznego lica. W późniejszym okresie ubytki uzupełniano cegłą.