Wydźwięk dzieła Magdalena przypomina o kobietach, którymi opiekował się kościół Santa Maria della Scala. Całość nastrojem przypomina skromny pogrzeb, jaki mógłby się odbyć na otaczającym kościół Zatybrzu.
Zleceniodawcy nigdy nie zakupili obrazu. Uznali go za rozwiązły, niestosowny, a całość przedstawienia za zbyt szorstką i ubogą. Ciało zmarłej wyglądało tak, jakby śmierć przyszła po chorobie. Na pierwszym planie widoczna jest misa z octem przygotowana do umycia ciała, co było sprzeczne z ideą zmartwychwstania. Ponadto do namalowania postaci Magdaleny pozowała prostytutka. Obraz uznano za bluźnierczyG. Lambert Caravaggio s. 64.. Karmelitów irytował zapewne również fakt, że obraz wzbudził ogromne zainteresowanie w środowisku artystycznym. Obraz za radą Petera Paula Rubensa został zakupiony dla kolekcji Wincentego Gonzagi, księcia Mantui. W 1628 roku został pozyskany przez króla Karola I, po jego śmierci trafił do kolekcji paryskiego bankiera Jabacha. Ostatecznie w 1671 roku, za sprawą Ludwika XIV trafił do Luwru.
Przypisy
Bibliografia Langdon H., Caravaggio: A life Gilles Lambert Caravaggio, wyd. Edipresse, Warszawa 2005, .
Linki zewnętrzne Luwr: La Mort de la Vierge, 1601-06.
Kategoria:Obrazy Caravaggia Kategoria:Obrazy w Luwrze Kategoria:Matka Boska na obrazach Kategoria:Święci na obrazach