W 1945 wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej, a w 1948 do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, delegat na II Zjazd PZPR. W latach 1951–1952 podsekretarz stanu i kierownik Ministerstwa Budownictwa Przemysłowego, a od 15 stycznia 1952 do 11 lipca 1956 jego minister, w 1956 pełnił funkcję podsekretarza stanu w Ministerstwie Budownictwa.
Od 1956 w pracy naukowej, był profesorem Politechniki Warszawskiej. W latach 1966–1968 kierownik Zakładu Metod Projektowania i Programowania Centrum Obliczeniowego Polskiej Akademii Nauk.
Pochowany na cmentarzu komunalnym Północnym w Warszawie (kwatera E-VI-7-4-3/4).
Ordery i odznaczenia
Order Sztandaru Pracy I klasy (29 lipca 1953) „za zasługi położone przy budowie i uruchomieniu zakładu wielkopiecowego huty im. Bolesława Bieruta Częstochowie”. Order Sztandaru Pracy II klasy (22 lipca 1950) „za wybitne zasługi położone dla Narodu i Państwa w szczególności przy opracowaniu planu 6-letniego”. Złoty Krzyż Zasługi (10 lipca 1946) „za zasługi przy zabezpieczeniu, odbudowie i organizacji przemysłu włókienniczego w Polsce”.
Przypisy
Bibliografia
Informacje w BIP IPN.