Na terenie Palestyny z agendami w Iranie i Iraku pozostał rzut terytorialny podległy dowódcy APW dowodzony przez płk. Bolesława Ostrowskiego. Od grudnia 1943 do kwietnia 1944 odeszły do Włoch II Korpus i Wysunięta Baza APW. Jednostki rzutu terytorialnego zostały zorganizowane i podporządkowane Dowództwu Jednostek Terytorialnych na Środkowym Wschodzie. Pozostałe jednostki podlegały dowództwu APW, zadaniem APW było zbieranie z terenu Środkowego Wschodu uzupełnień i ich szkolenie a następnie wysyłanie ich poprzez Bazę II Korpusu do oddziałów II Korpusu na terenie Włoch. Z dniem 7 maja 1944 ustała podległość APW gen. Andersowi, a w sierpniu 1944 rozpoczęto organizację ze składu osobowego APW nowego III Korpusu podległemu bezpośrednio Naczelnemu Wodzowi. Stało się to na podstawie rozkazu Naczelnego Wodza L.dz. 952/Tj./Org./44 z dn. 24 VII 1944. Był to kres istnienia Armii Polskiej na Wschodzie.