teren działania Ministerstwa powiększył się w wyniku odzyskania Zaolzia.
Administracja pocztowa Wolnego Miasta Gdańska, mimo uprawnień Polski w tym kierunku, nie została podporządkowana MPiT, wobec ukształtowania się w WMG odrębnego, niemieckiego zarządu pocztowego.
Lata 1919–1924 Początkowo struktura wewnętrzna MPiT nie opierała się na podstawie prawnej. Wyglądała następująco: Prezydium I sekcja administracyjno-pocztowa II sekcja techniczna III sekcja gospodarcza urzędy przyboczne: Izby Obrachunkowe urząd gospodarczy urząd pomocniczy (kancelaria główna). W późniejszym czasie sekcję administracyjno-pocztową podzielono na dwie odrębne: ogólną i pocztową.
1 kwietnia 1921 r. ogłoszono Statut organizacyjny Ministerstwa Poczt i Telegrafów, który w miejsce sekcji wprowadził cztery departamenty: administracyjny pocztowy telefoniczno-telegraficzny gospodarczy oraz odrębny wydział rachunkowy.
W 1920 r. utworzono przy MPiT Radę Techniczną (rozporządzenie z dnia 5 maja 1920 r.), jako organ doradczy i pomocniczy Ministra. Zadaniem Rady było opracowywanie wniosków dotyczących zasadniczych zagadnień z dziedziny techniki oraz spraw organizacji służby telegraficzno-telefonicznej i szkolnictwa zawodowego.