Tam najpierw dowodził pododdziałem konno-myśliwskim a od 28 stycznia 1904 – już we Władywostoku 3 kompanią strzelców. Brał wówczas udział w wojnie rosyjsko-japońskiej od 27 stycznia do 2 października 1905 roku, był wówczas kontuzjowany. 1 grudnia 1905 roku został dowódcą 1 kompanii karabinów maszynowych w 3 Wschodnio-Syberyjskiej Dywizji Strzelców. Z tego stanowiska odszedł na kurs dla kapitanów piechoty w Oficerskiej Szkole Strzeleckiej w Orenburgu, po ukończeniu którego 6 lutego 1907 roku wrócił do 9 Wschodniosyberyjskiego Pułku Strzelców, by objąć początkowo dowództwo nad pododdziałem karabinów maszynowych, następnie od 10 kwietnia tegoż roku, nad 13 kompanią strzelców. Od 13 lipca 1908 roku dowodził już IV baonem tego pułku. Od 21 maja 1912 do 4 stycznia 1913 roku był przewodniczącym pułkowego sądu. W okresie od 1 marca 1913 do 3 maja 1914 roku pełnił obowiązki szefa oddziałów gospodarczychKratkaja zapiska o służbie ..., Rosyjskie Główne Wojskowo-Historyczne Archiwum (dalej RGW-HA), fond (dalej f.) 409, Posłusznyj spisok (ros. przebieg służby – ZGK) nr 154 z 1913 roku, s. 144. W maju 1914 roku został przeniesiony do 54 Mińskiego Pułku Piechoty Jego Wysokości Cara BułgariiSpisok połkownikam po starszenstwu ispołzowan po 1.08.1916, Petersburg 1916, s. 240.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Zachari Bakradze · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.