jid. Warszewer Jidiszer Kunst Teater). Wraz z zespołem tych dwóch teatrów przygotował szereg nowoczesnych inscenizacji utworów z klasyki europejskiej i jidysz, m.in. Skąpca Moliera, Rewizora Nikołaja Gogola, Pobór Mendele Mojchera Sforima, Obaj Kuni Lemlowie Abrahama Goldfadena, Siedmiu powieszonych Leonida Andriejewa i Grzeszny pan Czu Jeana Berstela. Wszystkie zagraniczne sztuki były tłumaczone na język jidysz. Teatr upadł, ale w 1926 został reaktywowany. Ten etap w swojej ewolucji twórczej (pierwsza i druga formacja WIKT) Zygmunt Turkow nazywał teatrem europejskim w języku jidysz.
W latach 1929–1938 współpracował z różnymi trupami aktorskimi. Występował m.in. w Polsce, Rumunii i na Łotwie. W 1938 we Lwowie reaktywował w nowym składzie Warszawski Żydowski Teatr Artystyczny, z którym dawał występy w licznych miastach Polski. W repertuarze, obok wznowień znalazły się taki przedstawienia, jak: Uncle Moses Szaloma Asza, Błądzące gwiazdy Szolema Alejchema oraz Śpiewacy brodzcy, Szulamis i Bar Kochba Abrahama Goldfadena. Ostatnie przedstawienie teatr wystawił 5 września 1939 w budynku Nowości w Warszawie, kiedy to zniszczyła go bomba. Następnie trafił do garażu na Dynasach, gdzie był bity i poniżany.