Należał do grona założycieli i wykładowców Wydziału Matematyczno-Przyrodniczego Towarzystwa Kursów Naukowych w Warszawie (1905–1910), wykładał tam astronomię, a w 1906 pełnił funkcję sekretarza wydziałuDziesięciolecie Wolnej Wszechnicy Polskiej TKN: sprawozdanie z działalności Towarzystwa Kursów Naukowych, 1906–1916, opracowali Ryszard Błędowski, Stanisław Orłowski, Henryk Mościcki, Warszawa 1917, s. 74, 96–97 Podkarpacka BC – wersja elektroniczna..
W 1922 roku z jego inicjatywy powstała stacja astronomiczna na Łysinie (przemianowana później na Lubomir), spalona przez Niemców w roku 1944.
W 1927 wynalazł chronokinematograf do precyzyjnej obserwacji całkowitych zaćmień Słońca. Chronokinematografy były wykorzystane podczas ekspedycji na obserwacje zaćmień Słońca w 1927 w Szwecji, w 1932 w USA, w 1936 w Grecji, Japonii i Syberii, w 1954 na Suwalszczyznie, oraz w 1961 w Bułgarii.
17 marca 1931 Banachiewicz ożenił się z malarką i poetką Laurą (lub Larysą) Sołłohub (zm. 28 maja 1945). Małżeństwo to pozostało bezdzietne. Zdrobnieniem jej imienia nazwano planetoidę (1287) Lorcia. Od 1932 do śmierci prowadził dziennik zatytułowany Notaty codzienne.