Strony wzajemnie udzielały amnestii dla szlachty walczących po stronie Kozaków i dla Kozaków walczących po stronie króla. Granic Wielkiego Księstwa Litewskiego Kozacy Rejestrowi mają nie przekraczać.
Na podstawie Ugody nie było żadnej linii odgraniczającej Kozaków od Korony.
Po stronie kozackiej ugodę podpisał Bohdan Chmielnicki, Matwiej Hładki, Jan Kuczewicz-Minkowski, Jakow Parchomenko, Mychajło Hromyka, Jakow Odyniec, Baran Chudy, Jan Wyhowski.
Ugoda okazała się krótkotrwała. Szczególnie dotkliwą porażką była dla kozactwa, ponieważ traciło stan posiadania uzyskany po ugodzie zborowskiej. Prawie natychmiast postanowienia ugody złamał Bohdan Chmielnicki przyjmując moskiewskie poselstwo Wasyla Unkowskiego oraz niedługo później wysyłając do Moskwy z prośbą o carską pomoc pułkownika Iwana Iskrę. Chmielnicki nie zerwał też sojuszu z Tatarami.
Mający ratyfikować ugodę Sejm zwołany w początkach 1652 został zerwany przez posła upickiego Władysława Sicińskiego.