Obraz góry w dawnych wiekach Przez długi czas Mont Aiguille uznawana była w powszechnej ocenie za górę niedostępną i w ogóle niemożliwą do zdobycia. Otoczona była wieloma legendami, wspomnianymi już w pierwszym lakonicznym opisie góry, pochodzącym z 1211 r. W ikonografii przedstawiano ją zwykle (w absolutnym oderwaniu od rzeczywistości) w formie wielkiego stożka postawionego wierzchołkiem ku dołowi. Rabelais w swym dziele pt. „Le Quart – Livre” (rozdział LVII) przyrównywał górę do ogromnego grzyba. Jezuici z Collège de Grenoble zaliczyli ją do siedmiu cudów Delfinatu. W wydanym w 1701 r. albumie pt. "Sept Merveilles du Dauphiné" napisali, że z daleka przypomina ona odwróconą piramidę, a odpowiedni rysunek w tym dziele zwieńczony został napisem Supereminet invius (łac. Wznosi się niedostępna). I pomimo iż już kilka lat później Królewska Akademia Nauk (fr. l'Académie Royale des Sciences) zdecydowanie zdementowała ową „piramidalną” bzdurę, to jeszcze na początku wieku XIX była ona powielana w niektórych wydawnictwach.