Poza tą definicją pozostaje podmiot zarządzający cudzym statkiem, ponieważ działa on w imieniu armatora, a nie we własnym.
Żegluga śródlądowa Ustawa o żegludze śródlądowej definiuje armatora jako właściciela statku lub osobę, która uzyskała od właściciela tytuł prawny do władania statkiem we własnym imieniu. Zakres tej definicji bywa oceniany jako szerszy, lecz mniej precyzyjny niż definicja morska. Armator żeglugi śródlądowej jest obowiązany m.in. zgłosić statek do rejestru administracyjnego polskich statków żeglugi śródlądowej niezwłocznie po jego wybudowaniu, nabyciu w kraju lub sprowadzeniu z zagranicy, a także zgłaszać zmiany danych rejestrowych.
Historia Dawniej armatorem była nazywana osoba, która na własny koszt uzbrajała statek i wynajmowała, lub właściciel i dowódca statku korsarskiego.
Zobacz też
Polska Żegluga Morska armator żeglugi śródlądowej
Przypisy
Kategoria:Przedsiębiorstwa żeglugowe Kategoria:Żegluga