W przypadku bezpośredniego przeciążenia zasobów sieciowych sprawca cyberataku doprowadza do przeciążenia przez działania takie jak eksploatacja luk w zabezpieczeniach serwera lub masowe przesyłanie dużej liczby żądań. W przypadku ataku refleksyjno-amplifikacyjnego napastnik wykorzystuje serwery pośredniczące („reflektory”), aby zwielokrotnić wolumen ruchu sieciowego kierowanego na cel. Atak polega na przesyłaniu żądań do serwerów trzecich, z podszytym adresem IP ofiary, co powoduje, że odpowiedzi serwerów są automatycznie przekazywane na adres celu, prowadząc do przeciążenia jego infrastruktury, przeciążenie zasobów protokołów komunikacyjnych – polega na wykorzystaniu wszystkich dostępnych zasobów sesji lub połączeń w infrastrukturze ofiary, co skutecznie blokuje możliwość nawiązywania nowych połączeń przez prawidłowych użytkowników, przeciążenie zasobów aplikacyjnych – obejmuje eksploatację zasobów obliczeniowych lub pamięciowych aplikacji poprzez generowanie żądań, które prowadzą do wyczerpania możliwości przetwarzania danych lub przechowywania informacji przez system docelowy.