Po raz pierwszy słowiańska nazwa Swelina pojawiła się w dokumencie z 1235 roku (Rivulum qui Swelina dicitur), potem wymieniano ją także w innych dokumentach z lat 1283, 1291 i 1295, a później wymieniał ją także Słownik Geograficzny Królestwa PolskiegoMaria i Andrzej Szypowscy: Sopot, Wyd. Sport i Turystyka, Warszawa 1984, . Swelina wyznaczała także granicę Oliwy i Kolibek, gdy 5 marca 1283 Sopot nadany został cystersom oliwskim przez Mściwoja IIMamuszka F., Bedeker sopocki, Wydawnictwo Morskie, Gdańsk 1981.. Od tego czasu potok stanowił granicę między dobrami oliwskich cystersów, a znajdującymi się na północ dobrami rycerskimi.
W czystych wodach górnego biegu potoku Swelina żyje wypławek alpejski, Sopot 2002. Fauna bogata w bezkręgowce (kiełż zdrojowy, larwy chruścików itp.). Przy brzegu można spotkać pliszkę górską. W rzece nie ma wielu ryb, żyje tu pstrąg potokowy, jednak jest go zbyt mało, by można go łowić. Rzeka nie jest zbyt zanieczyszczona, ale ze względu na głębokość i nurt nie nadaje się do kąpieli.
W 1908, w pobliżu potoku, wybudowano Świątynię Kollatha.
Zobacz też Rzeki Polski
Przypisy
Linki zewnętrzne Pochodzenie nazwy: Legenda Swelinii
Kategoria:Rzeki i potoki w Gdyni Kategoria:Ukształtowanie terenu w Sopocie Kategoria:Zlewisko Zatoki Gdańskiej Kategoria:Kamienny Potok (Sopot) Kategoria:Orłowo (Gdynia) Kategoria:Trójmiejski Park Krajobrazowy