Opisywany wyżej konflikt zakończyła dopiero ugoda na sejmiku krajowym w Grodkowie zawarta 2 marca 1524. Monau powrócił wówczas do Świdnicy i otrzymał od Marii, żony króla Ludwika Jagiellończyka przywilej dalszego użytkowania mennicy.
Na mocy dokumentu z 10 października 1524 patrycjusz znalazł się pod opieką starosty księstwa świdnicko - jaworskiego.
10 lipca 1525 wyznaczono na jego pomocnika Konrada Sauermanna z Wrocławia.
Ostatnie monety z inicjałami Paula Monau pochodzą z 1525. W roku następnym najprawdopodobniej już nie żył, bowiem zgodnie z dokumentem z 18 lipca 1526 dzierżawcą mennicy został wspomniany poprzednio Konrad Sauermann.
Fragment płyty nagrobnej patrycjusza znajduje się prawdopodobnie w północnym narożniku placu nieopodal kościoła pw. św. Stanisława i św. Wacława.
Zachował się zapis o złożonej przez niego ofierze na kaplicę ratuszową.
Bibliografia W. Rośkowicz, S. Nowotny: "Świdnica - przewodnik" Świdnica 1999 H. Schubert:"Szkice z historii miasta Świdnicy - część I" w tłumaczeniu S. Nowotnego Świdnica 2006 H. Schubert:"Szkice z historii miasta Świdnicy - część II " w tłumaczeniu S. Nowotnego Świdnica 2007 E. Nawrocki:"Kościół parafialny św. Stanisława i św. Wacława w Świdnicy - przewodnik" Świdnica 1990
Kategoria:Burmistrzowie Świdnicy Kategoria:Ludzie związani ze Świdnicą (Królestwo Czech) Kategoria:Zmarli w XVI wieku