Od 20 listopada 1945 pracował na Uniwersytecie Wrocławskim, w 1946 został habilitowany, w 1947 nadano mu tytuł profesora tejże uczelni. Jest współzałożycielem Instytutu Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk. Od 1953 był redaktorem naczelnym „Pamiętnika Literackiego”. W latach 1947–1952 był jednym z redaktorów „Zeszytów Wrocławskich”.
Zmarł we Wrocławiu, pochowany na cmentarzu św. Wawrzyńca (1b / A / 9) śp. Tadeusz Mikulski. mały|Grób Tadeusza Mikulskiego na cmentarzu św. Wawrzyńca we Wrocławiu
Wybrane publikacje 1950 – Spotkania wrocławskie 1956 – Ze studiów nad oświeceniem 1960 – W kręgu oświeconych 1961 – Temat Wrocław 1964 – Rzeczy staropolskie 1976 – Miniatury krytyczne
Ordery i odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (28 września 1954) „w 10 rocznicę Polski Ludowej za zasługi w pracy naukowej i dydaktycznej”. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (22 lipca 1951) „za wybitną działalność naukową”. Medal 10-lecia Polski Ludowej (14 stycznia 1955) - Uchwała Rady Państwa z dnia 14 stycznia 1955 r.