W rzeczywistości cała administracja państwowa była w rękach japońskich wojskowych.

Wojna pograniczna Japonii z ZSRR w latach 1938–1939 thumb|left|Zniszczony radziecki wóz pancerny w bitwie nad Chałchyn-goł thumb|Mandżukuo i jego sąsiedzi Japonia traktowała Cesarstwo Mandżukuo jako państwo buforowe, oddzielające jej posiadłości w Korei oraz przyszłe zdobycze od zagrażającego jej od północy ZSRR. Władze w Moskwie angażowały się w sprawy mandżurskie już od XIX wieku, wykorzystując kontrolowane przez siebie strefy wpływów w północnych Chinach, głównie Mongolię. W 1935 Mandżukuo przejęło po negocjacjach z ZSRR Kolej Wschodniochińską. Dochodziło do starć przygranicznych mongolsko-mandżurskich oraz japońsko-radzieckich. Najbardziej znanym starciem była bitwa nad Jeziorem Chasan (na granicy mandżursko-radzieckiej), trwająca od 29 lipca do 11 sierpnia 1938. W następnym roku walki toczyły się na granicy z Mongolią, wówczas to (od 11 maja do 16 września 1939 r.) doszło do bitwy nad Chałchyn-goł, podczas której Armia Czerwona i sprzymierzone z nią wojska mongolskie wyparły siły japońskie z zajmowanych pozycji.

Koniec Mandżukuo (inwazja Armii Czerwonej w 1945)