Często przebywał w Warszawie, gdzie przyczynił się do powstania ugrupowania artystycznego Rytm. W 1922 roku postanowił ostatecznie wyemigrować z Polski, początkowo zatrzymał się w Berlinie, a następnie w Bonn, gdzie pracował nad dekoracją wnętrz domu architekta Fritza Augusta Breuhausa. W tym czasie podjął współpracę z czasopismem Kunst und Deutsche Dekoration, w którym publikował felietony o współczesnych mu artystach. W 1923 ponownie zamieszkał w Paryżu, gdzie przebywali bliscy mu Zygmunt Menkes i Marc Chagall, wtedy też założył własną galerię sztuki Gallerie Zak. Pod koniec 1925 roku otrzymał propozycję objęcia rektoratu Wydziału Malarstwa na Akademii Sztuk Pięknych w Kolonii, podjęcie decyzji przerwała nagła śmierć artysty. Zmarł w wieku 41 lat na atak serca, po jego śmierci kierowaniem galerią zajęła się jego żona Jadwiga.
Artysta nie malował z natury. Tworzył głównie z wyobraźni. W początkowym okresie twórczości wykonywał wiele sangwinowych rysunków głów i popiersi, które były inspirowane sztuką Renesansu. Malowanie przez niego śpiewaków i tancerzy miało wpływ z malarstwa Toulouse-Lautreca. Później tworzył sielankowe kompozycje, w których niewielkie postaci ludzkie występowały na tle krajobrazu.