Po ukończeniu w 1623 roku, stanowiły one potrójny pierścień obronny z 7 bramami oraz ponad 70 basztami i wieżami. W całości nie przetrwały długo gdyż poważnie zostały uszkodzone podczas wojny trzydziestoletniej. Następnie w wyniku przebudowy Świdnicy i awansowania jej do rangi twierdzy w latach 1743–1753, zostały one częściowo zniesione. W takim stanie przetrwały do roku 1807, gdy na rozkaz Napoleona zostały wysadzone. Definitywny koniec nastał w 1867 roku, lecz jeszcze w 1893 roku można było zauważyć spore fragmenty tychże murów.
Do dzisiejszych czasów zachowały się niewielkie fragmenty murów przy al. Niepodległości (przy bazylice), wraz z mocno przebudowaną Brama Mikołajską, oraz fragmenty przy dawnej Bramie Dolnej (ul. Wrocławska i pl. Wolności). Zachowała się także Baszta StrzegomskaJanusz Czerwiński, Ryszard Chanas: Dolny Śląsk - przewodnik. Warszawa: Sport i Turystyka, 1977 s. 185.
Przypisy
Kategoria:Zabytki nieruchome w Świdnicy Świdnica