W ostatnim odcinku o zwycięstwo rywalizują dwie lub trzy pary (w zależności od lokalnego regulaminu). thumb|Mapa uwzględniająca kraje z licencją na lokalną wersję programu Dancing with the Stars (stan na 2007) Pierwszą telewizją, która wykupiła licencję na realizację lokalnej wersji programu, był australijski nadawca Seven Network, który w 2004 wyprodukował pierwszą australijską edycję Dancing with the Stars. Prawo do realizacji krajowej wersji programu ma łącznie 50 państw: Albania, Argentyna, Armenia, Austria, Belgia, Brazylia, Bułgaria, Chile, Chińska Republika Ludowa, Chorwacja, Czechy, Dania, Estonia, Finlandia, Francja, Grecja, Gruzja, Hiszpania, Holandia, Indie, Indonezja, Irlandia, Izrael, Japonia, Kambodża, Kazachstan, Korea Południowa, Kostaryka, Liban, Łotwa, Macedonia, Niemcy, Norwegia, Nowa Zelandia, Pakistan, Panama, Peru, Polska, Portugalia, Południowa Afryka, Rumunia, Rosja, Serbia, Słowacja, Słowenia, Szwecja, Stany Zjednoczone, Tajlandia, Turcja, Ukraina, Węgry, Wietnam oraz Włochy.
Największą popularność i zainteresowanie formatem notuje się na lata 2006–2007, kiedy to program znalazł się wśród dziesięciu najpopularniejszych programów w 17 krajach.