thumb|Tablica upamiętniająca estońskich ochotników w Espoo, Finlandia Operacja Erna – kryptonim niemiecko-fińskiej operacji wojskowej prowadzonej przez estońskich ochotników w lipcu i sierpniu 1940 r. na terytorium Estonii.
Geneza Wkrótce po zakończeniu wojny zimowej fiński wywiad wojskowy podjął współpracę z pewną liczbą Estończyków, którzy przebywali na terytorium Finlandii. Po przeszkoleniu część spośród nich zostało przerzuconych do zajętej przez ZSRR Estonii, gdzie co najmniej 5 zostało zabitych bądź złapanych. Zimą z 1940 na 1941 roku fiński wywiad wojskowy i kilku b. estońskich oficerów kontynuowali rekrutację młodych Estończyków w celu prowadzenia tajnych misji na tyłach Armii Czerwonej. Zostali oni przeszkoleni jako operatorzy radiowi, a także w obsłudze materiałów wybuchowych. Sprawą zainteresował się także niemiecki wywiad wojskowy Abwehra, który 10 kwietnia 1941 r. utworzył w Finlandii wywiadowczą Organizację Wojenną Finlandia (Kriegsorganisation Finnland) na czele z komandorem ppor. Cellariusem. Na półwyspie Soho założono obóz szkoleniowy dla Estończyków jako cudzoziemskich ochotników Wehrmachtu. Po ataku Niemców na ZSRR 22 czerwca 1941 r. i przyłączeniu się do wojny Finlandii, Niemcy i Finowie zwerbowali dodatkowo ok. 50 Estończyków. Część z nich pochodziła z fińskiej armii.